H KATAKOMBH THΣ ΑΓΙΑΣ ΛΟΥΚΙΑΣ – LA CATACOMBA DI S. LUCIA

Από τις κατακόμβες των Συρακουσών, μία συνδέεται με το όνομα της Λουκίας. Ήταν ένας τόπος αρκετά γνωστός στους αρχαίους συγγραφείς, ο οποίος με τον καιρό άρχισε να ξεχνιέται, ίσως γιατί την κεντρική θέση την πήραν άλλες κατακόμβες.
Οι πρώτες συστηματικές σπουδές ξεκίνησαν το 1887 από τον τότε διευθυντή του αρχαιολογικού μουσείου των Συρακουσών, Saverio Cavallari. Μόνο στα χρόνια του πρώτου παγκοσμίου πολέμου με τον Paolo Orsi, θα αρχίσουν συστηματικές και επιστημονικές μελέτες. Αυτές οι αρχαιολογικές έρευνες είχαν πάνω απ’ όλα σαν σκοπό την σύνδεση αυτής καθαυτής της κατακόμβης με τον τάφο της Αγίας Λουκίας που ήθελε η παράδοση. Η Αγία Λουκία θα ήταν θαμμένη σε ένα αρκοσόλιο του νεκροταφείου, που το 1685 θα περιληφθεί στην επικείμενη εκκλησία της Αγίας Λουκίας του νεκροταφείου. Δυστυχώς οι εργασίες για τη κατασκευή της εκκλησίας θα εξαφανίσουν κάθε στοιχείο για την δομή της κατακόμβης σε εκείνο το σημείο.
Η γένεση και η ανάπτυξη της κατακόμβης της Αγίας Λουκίας είναι τυπική των συμπλεγμάτων των ρωμαικών κατακομβών. Το νεκροταφείο χωρίζεται σε τρεις περιοχές, που περιλαμβάνουν και υπόγεια ιδιωτικής χρήσης. Οι κεντρικές αρτηρίες είναι δύο και απ’ αυτές αναπτύσσονται ταφές και μαυσωλεία ιδιωτικής χρήσης.
Μεταξύ των ταφικών τύπων απαντούν: ταφές που φέρουν κιβώριο ή καμάρα, ορθογώνιοι τάφοι σκαμμένοι κατά μήκος των τοίχων loculi,υπόγεια μεσαίων διαστάσεων, ενώ οι γαλαρίες χρησιμοποιούνται μόνο για την προσπέλαση στις επιμέρους ταφές.
Σήμερα η κατακόμβη διατηρείται απογυμνωμένη από τις αναρίθμητες βεβηλώσεις και συλήσεις, ενώ έχουν παραμείνει κάποια σπαράγματα από τις τοιχογραφίες που την διακοσμούσαν και μερικές επιγραφές.
Παρόλα αυτά στο βορειοανατολικό τμήμα της κατακόμβης σώζεται μεγάλο τμήμα της αρχικής διακόσμησης και κυρίως ένα μαρμάρινο κάλυμα που φέρει ακρωτήρια.